Dichter dan de dichter,
Die de gaten in Zwolle dicht,
Logisch want dat ben jij.

(…gewoon uit m’n mouw,
Niets of niemand opgelicht,
Zelfs m’n hemd niet.)

Tja, bij musical sterren,
Denk ik Jim en Jamai,
Geer en Goor houden het hier niet.

Die hebben noch masker,
Noch een facade,
Die hebben een harthouten plank voor hun biet.

Ik denk meer aan een clown,
Kleurrijk en groots van buiten,
Met huilend hart dat niemand ziet.

Ik zoek de schaar,
van Arno Huibers,
Die heeft al menig marionet bevrijd.

Maar waar moet je knippen,
Als het niet de pop is,
Maar de bespeler die stilletjes lijdt?

Noot: Een harthouten plank is een wc-deur, dus begin niet over spellfouten. Ook niet, spell is een vloek. Niet zoiets als GVD maar uitgesproken over iemand. In een vloek en een zucht. Die persoon is dan vervloekt en dus niet de GVD, grote vriendelijke dikzak.

Ik probeer het zelf
ook te doen,
hoop eveneens
dat de andet
redelijkerwijs
zich zelf blijft
geen rol speelt
de waarheid
niet verhult
Puur is